Stichting Netwerk Mediavrouwen voor vrouwen werkzaam in de media
netwerkinfoledennieuwsnetwerkmeetingsprikbordvakkennislinks
over Martha Hering het protocol verkiezing MHB2006 verkiezing MHB2004



Interview met Sophie Hilbrand

  ga terug naar de stempagina
 
naar het interview met Sophie
naar het interview met Bregtje
naar het interview met Doreen
 
naar het portfolio van Sophie
naar het portfolio van Bregtje
naar het portfolio van Doreen
"Vrouwen zijn vaak zoveel meer ontspannen als het om hun carrière gaat."

Sophie Hilbrand  (1975)
TV- en radiopresentatrice BNN, programmamaakster, documentairemaakster


De entree van BNN doet in niets denken aan de keurige recepties van andere omroepgebouwen in Hilversum. Er wordt draadloos getelefoneerd en naast een schaal snoepgoed staat een collectebus voor 3 FM Serious Request. Alles ademt ‘jong, jong, jong’. Ook het nieuwe boegbeeld van BNN is nog jong; dertig is ze, Sophie Hilbrand, aanstormend talent, tv- en radiopresentatrice en inmiddels ook documentairemaker. Ze neemt alle tijd voor het interview, komt met een blikje cola de kantine van BNN binnen die er nog het meest uitziet als een vipruimte van een hippe tent.


Landelijk bekend

Sophie Hilbrand gaat hard. Heel hard. Haar carrière is nog maar kort, maar tot nu toe wel heel heftig. Ze spuit gelijk haar gal over het interview met RTL Boulevard dat de avond ervoor op tv was en waarvoor ze onder valse voorwendselen werd geïnterviewd. Terwijl de verslaggever van RTL bevestigde dat het interview voor de laatste uitzending van Spuiten en Slikken zou worden uitgezonden (en dus voor promotie zou zorgen), werd alle informatie daarover weggelaten en ging het alleen maar om Sterrenslag, een programma dat Sophie op dat moment presenteerde. "Het gaat mij niet om het interview maar ik wist gewoon dat ik genaaid werd en dat huichelachtige, dat trek ik niet."

In één keer was ze landelijk bekend dit najaar. Sophie Hilbrand had zich de woede van de nieuwslezers van het NOS Journaal op de hals gehaald. Tegen het einde van de talkshow Spuiten en Slikken maakte ze een seksueel getint bruggetje naar de promo van het journaal. Volgens haar informatie zou de helft van de Nederlanders een seksspeeltje op het nachtkastje hebben staan en aangezien zij dat niet had zou de volgende persoon in beeld vast een bezitter zijn. De nieuwslezer die na haar in beeld kwam was duidelijk ‘not amused’ en had moeite zijn gezicht in de plooi te houden.

Ze mag dan geen grote vrienden zijn met het NOS Journaal, onder jongeren kan Sophie Hilbrand weinig verkeerd doen. Even googlen op haar naam en het ene na het andere adoratieforum voor Sophie komt tevoorschijn.


Trots

Sophie is het meest trots op de documentaire die op het IDFA in november in première ging en op 16 januari wordt uitgezonden door BNN. Sophie moest het nodige werk verzetten om de film gerealiseerd te krijgen bij BNN. "We waren te laat voor het geld van het filmfonds en bij BNN dachten ze dat het misschien teveel een EO onderwerp zou worden." Uiteindelijk kreeg Sophie groen licht om samen met cameraman Stijn van Santen een documentaire te maken van een kwartier, Mam.

Hierin volgen zij de Surinaamse Joel die samen met zijn drie broers en zijn door een Fries echtpaar geadopteerde zus vertrekt naar Suriname. Voor het eerst gaan zij hun echte moeder ontmoeten. Zij heeft nooit voor hen kunnen zorgen, omdat ze verslaafd was en op straat leefde. Inmiddels zit zij in een opvanghuis. Als de vrouw voor het eerst in haar leven haar vrijwel volwassen kinderen ziet is dat een grote schok. En niet alleen voor haar. Voor Sophie Hilbrand was dit haar eerste documentaire: "Ik vond het ontzettend spannend om te proberen in minder dan 15 minuten het verhaal van Joel en zijn familie te vertellen. De opwinding en het drama van de eerste ontmoeting met je echte moeder."

Op het IDFA ontving Sophie goede reacties. Of er meer documentaires gemaakt kunnen worden bij BNN is niet bekend, maar Sophie is wel van plan hoe dan ook in de toekomst meer documentaires te maken.


Mannen

Interactie met mannen is voor Sophie altijd heel belangrijk geweest. Want ja, overal waren mannen de baas waar zij werkte. Van cafés tot stages. Ook bij 6pack waren het vooral jonge jongens die de tv-wereld wilden veranderen. En bij haar huidige werkgever BNN is de situatie al niet veel anders. Alleen bij het blad Strictly had ze een vrouwelijke baas, al was zij wel de meest vervelende hoofdredacteur die ze tot nu toe is tegengekomen. Lachend: " Maar ik was waarschijnlijk de slechtste stagiaire die ooit voor het blad had gewerkt."

Ze ziet duidelijk de verschillen in werken tussen vrouwen en mannen en volgens Sophie moeten vrouwen daar ook hun voordeel uithalen. Toch zou het wel fijner zijn als een vrouwelijke manier van werken meer gewaardeerd zou worden. "Vrouwen zijn vaak zoveel meer ontspannen als het om hun carrière gaat. Ze nemen de tijd en vrijheid om er andere dingen naast te doen. Bij mannen speelt meer mee dat ze ´moeten´ en ´zullen´. Ze moeten persé iets en iemand zijn. Vaak heb ik ook het idee dat vrouwen meer weten en meer snappen. Mannen worden toch eerder op hun functies aangesproken. Eigenlijk moet je als vrouw blijer zijn dat je die mogelijkheden en die vrijheden hebt."

Ooit hoorde Sophie een uitspraak van een vriend die haar altijd is bijgebleven. Vrouwen zouden niet moeten proberen mannen achterna te gaan maar gewoon moeten proberen om evenveel lol te hebben als mannen. Zelf vindt ze het fijn met mannen samen te werken én met vrouwen die zoals ze het omschrijft ‘dol zijn op vrouwen’, vrouwen die het andere vrouwen heel erg gunnen.


Beter voordoen

Sommige vrouwen meten zich in hun carrière uit noodzaak een mannelijke manier van werken aan om gelijke kansen af te dwingen. Voor Sophie is dat nooit echt nodig geweest. Ze heeft altijd gewerkt in gemengde groepjes, al heeft ze een tijd geleden bij het maken van een voetbalprogramma wel ervaren hoe dat nou is dat ‘jongens onder elkaar’. Ze meent ook dat ze nu, inmiddels dertig, zich niet meer zo hoeft te bewijzen. Vroeger piekerde ze veel, was ze wat zwaarder op de hand en trok dan maar weer eens een astrologieboek uit de kast om zichzelf beter te leren kennen. Maar inmiddels is ze op zo’n punt in haar leven beland dat ze zich niet anders voor hoeft te doen dan wie ze eigenlijk is. Ze is nu overal dezelfde Sophie. "Ik vind ouder worden alleen maar prettig, je hebt meer kennis en ervaring en vooral: meer relativeringsvermogen. Ik kan vaker om mezelf lachen."

Volgens Sophie zijn er geen uitgesproken mannen- of vrouwenfuncties. Ze heeft er eigenlijk nooit zo over nagedacht. Al vindt ze het jammer dat nog steeds het idee bestaat dat vrouwen die aan de top zitten hard en meedogenloos zijn. Volgens haar ligt het verschil in stijl van leidinggeven eerder aan het verschil in bedrijfscultuur. "Het is gewoon anders werken op een BNN-redactie dan in een Eyeworks strafkamp. Het probleem bij de Nederlandse tv ligt eerder bij het feit dat alles snel snel uit de grond gestampt moet worden. Er is geen tijd voor reflectie. Er is geen tijd om te wachten totdat een programma staat. En daar moet hoognodig iets aan veranderen."


Boefje

Vrouwen hoeven niet per definitie macht en invloed te verwerven. Het beste is om als vrouw gewoon datgene te doen wat je echt graag wilt. Werken op de manier waarop je het zelf bedacht hebt. Als je een idee hebt, werk het uit in je vrije tijd en leg het neer bij een eindredacteur: creëer je eigen kansen en doe vooral heel veel zelf. Jonge vrouwen zitten niet bij de pakken neer of wachten tot ze tegen het glazen plafond aanstoten, volgens Sophie. Ze doen zoveel en willen zoveel en beginnen gewoon. Vrouwen kunnen namelijk ook zèlf iets opzetten. Voor haarzelf is er nooit een duidelijke drang geweest om macht en invloed te verwerven. Daarnaast merkt ze in haar omgeving dat vrouwen beter kunnen improviseren en een betere intuïtie hebben.

Sophie houdt van vrouwen, ze zijn gevarieerder, emotioneler en zien vaak een wereld vol mogelijkheden. Ooit leerde ze dankzij een bevriend fotografe Barbara van de Beukering kennen, tegenwoordig eindredacteur van het Volkskrant Magazine. Dat was een vrouw naar haar hart. "Echt een boefje." Ook haar moeder is een bron van inspiratie. "Ze had altijd afspraken, vond het huishouden runnen maar niks en zei altijd als ik een leuk idee had: ‘ga maar doen’ . Mijn vader ging toch altijd meer voor zekerheid, die vond het een fijn idee als ik gewoon voor een reclamebureau was gaan werken."


Ambitie

Ze vindt het vooral fijn dat ze de kans krijgt om te groeien als presentator. Zo start er in februari weer een nieuwe serie van de talkshow Spuiten en Slikken, met nu iets meer onderwerpen dan alleen seks en drugs. Ze hoopt daardoor te kunnen groeien als presentator. De grote uitdaging van Spuiten en Slikken ligt voor haar vooral in het feit dat het een live programma is. Dat maakt het extra spannend. Daarnaast wil ze bezig blijven met documentaires en reportages. "Ik heb niet de arrogantie dat ik denk dat ik een functie als programmadirecteur aan zou kunnen. Ik zou er eigenlijk ook niet aan moeten denken." Ze houdt vooral niet van karakterloze programma’s. En daar zijn er volgens Sophie veel te veel van.

Over de vraag of er nog een Netwerk voor vrouwen nodig is heeft ze eigenlijk nog nooit echt nagedacht.

"Om eerlijk te zijn: ik wist niet eens dat het bestond. Maar toen ik las over de ontstaansgeschiedenis begreep ik dat de oprichting ook noodzakelijk was geweest. Het emancipatieproces binnen de omroep is bij lange na nog niet voltooid. Teveel omroepbolwerken bestaan alleen maar uit mannen."

Ronduit uitgesproken is Sophie over Talpa. "Jammer genoeg is er geen televisievrouw in Nederland te vinden met zes miljard achter de hand die een zender kan opstarten. Talpa zou er zo anders uitzien als het door een vrouw gerund zou worden. Je zou bijna hopen dat John de Mol in zijn leven nog eens iets heftigs mee zou maken zodat hij wat meer open zou staan. Een vrouw zou zich minder afsluiten." Al bedenkt ze hardop dat meer empathie wel mooi is maar ook weer zo zijn nadelen heeft: "Werkende moeders kunnen soms zoveel relativeren dat werkelijk alles relatief wordt."


Lessons learned

Over haar ‘lessons learned’ hoeft ze niet lang na te denken. "Ik zou niet meer iets tegen mijn gevoel in doen. Ooit presenteerde ik de Dutch Mobo Awards en moest als een echte showpresentator opkomen. Dat past niet bij mij. Dat had ik niet moeten doen. Ik had van tevoren goed na moeten denken over hoe dat presenteren wel bij mij zou hebben gepast. Ik had er mijn eigen ding van moeten maken."

Vrouwen kunnen zich, volgens haar, vooral sterk maken in dingen zelf doen en vooral zorgen dat het leuk is. Je nek uitsteken en vooral: de goede mensen opzoeken. En niet denken dat je er ‘ bij de tv’ toch nooit tussenkomt. En dat niemand op je zit te wachten. Zo kan Sophie zich nog als de dag van gisteren haar telefoonangst herinneren tijdens haar eerste stage. En ook hoe ze erover heen kwam. "En echt, het is zo’n heerlijk gevoel als je dat overwonnen hebt."



ga naar het portfolio van Sophie Hilbrand

ga terug naar de stempagina