| over Martha Hering | het protocol | verkiezing MHB2006 | verkiezing MHB2004 |
Interview met Doreen Boonekamp
 |
ga terug naar de stempagina naar het interview met Sophie naar het interview met Bregtje naar het interview met Doreen naar het portfolio van Sophie naar het portfolio van Bregtje naar het portfolio van Doreen |
|
| "Het moet gaan om de juiste persoon op de juiste plaats, of dat nu een man of een vrouw is." |
Doreen Boonekamp (1968)
Directeur Nederlands Film Festival
(foto: Felix Kalkman)
Tien dagen lang kunnen filmliefhebbers eind september, begin oktober hun hart ophalen tijdens het Nederlands Film Festival. Het festival is de laatste jaren uitgegroeid tot een evenement van nationale allure. Een verdienste die voor een groot deel op het conto te schrijven valt van de Festivaldirecteur, Doreen Boonekamp. Vanwege haar betrokkenheid bij haar werk én haar voorbeeldfunctie is zij genomineerd voor de Martha Hering Broche. Ze werkt keihard en precies tijdens haar welverdiende kerstvakantie vallen we haar lastig met een interview.
Trots
Het Nederlands Film Festival vierde afgelopen jaar zijn 25-jarig jubileum. Een groot deel van die tijd, zo’n vijftien jaar, is Doreen inmiddels al verbonden aan het festival. Eerst als vrijwilliger en stagiaire tijdens haar studietijd, later als betaalde kracht en als adjunct-directeur. Doreen heeft zestien vaste krachten en veertig tijdelijke krachten in dienst en tijdens het festival werken er driehonderd vrijwilligers mee. Daarnaast is ze ook nog echtgenote en moeder van een dochter van zes.
Ze is trots op verschillende dingen, maar vooral op het feit dat dankzij een goed team het Nederlands Film Festival zich ontwikkeld heeft tot een festival van landelijke importantie. Daaraan heeft zij een aanzienlijke bijdrage geleverd. Het resultaat hiervan is dat het festival ieder jaar steeds meer bezoekers naar Utrecht trekt, ook is er steeds meer media-aandacht voor het evenement en voor de films die er worden vertoond.
"Wat ik vooral de afgelopen jaren heb geprobeerd is het programma van het festival duidelijker te maken, zodat het publiek een beter beeld kreeg van de films die op het festival draaiden. Daarnaast werd het festivalprogramma uitgebouwd naar een event met films, inleidingen, discussie, talkshows, feesten, bijeenkomsten zowel voor publiek als voor filmprofessionals. Mijn doel was om niet alleen het publiek en de filmprofessionals door de bomen het bos te laten zien maar ‘ook de bomen in het bos’.
Verrast
Haar liefde voor de film bracht Doreen vier jaar geleden op de plek waar ze nu zit, toen ze als adjunct-directeur door het bestuur aangezocht werd als nieuwe directeur. Vijf jaar geleden werd de toenmalige adjunct-directeur door het bestuur verkozen tot nieuwe directeur. Een van de redenen voor haar verkiezing was haar persoonlijkheid. Zij staat bekend als een betrokken maar ook een doortastend directeur met een groot hart voor de Nederlandse film.
Ze is verrast door haar nominatie voor de Martha Hering Broche. Want ze mag dan wel gewend zijn aan prijsuitreikingen, het voelt toch heel anders om Gouden Kalveren uit te reiken dan zelf genomineerd te zijn voor een vakprijs. "Ik was heel verrast toen ik de brief ontving en vind het een grote eer."
Inmiddels heeft ze al vier keer het filmfestival geleid als directeur. En het publieke optreden dat daarbij hoort begint al langzaam te wennen. "Het werken als directeur heb ik van het begin af aan heel erg leuk gevonden omdat het zo veelzijdig is. Natuurlijk moest ik wel even slikken toen ik voor het eerst op de openingsavond moest speechen. Vervolgens moet je zoveel introducties verzorgen tijdens het festival dat het snel went."
"De maanden voordat het festival van start gaat, wordt het werk steeds intensiever en worden de werkdagen langer. Je adrenalineniveau gaat geleidelijk omhoog. Je komt dan automatisch op het punt dat je tegen je zelf zegt ‘van mij mag het nu beginnen’. Als je met z’n allen hard hebt gewerkt aan een mooi festivalprogramma ben je er trots op dat je dat mag presenteren. En dan is het een beloning dat er zoveel belangstelling is."
Mannen en vrouwen
Op het filmscherm zijn vrouwen al sinds de begintijd oververtegenwoordigd. Maar hoe staat het eigenlijk met de positie van de vrouw achter het celluloid? Doreen meent dat de filmwereld professionele vrouwen gunstig is gezind. De positie van de vrouw staat in die wereld – in tegenstelling tot bijvoorbeeld in het bedrijfsleven - niet meer ter discussie. Vrouwen bevinden zich aan het hoofd van talloze fondsen en instellingen. En volgens Doreen is dat al lang geen toeval meer. Het lijkt erop dat er de afgelopen jaren écht iets veranderd is. "Vrouwen zoeken eerder de samenwerking. Ze zoeken makkelijker contact en willen eerder samen vooruit. Deze tijd vraagt om leidinggevenden met deze kenmerken. Ik ben overigens van mening dat het moet gaan om de juiste persoon op de juiste plaats, of dat nu een man of een vrouw is."
Zelf houdt ze heel erg van de mix van mannen en vrouwen. Ze werkt goed samen met mannen, maar stelt wel dat er binnen de filmwereld toch wel sprake is van functies die beter door vrouwen dan door mannen kunnen worden gedaan en vice versa. "Zo is er een aantal productiefuncties die beter door vrouwen kunnen worden gedaan. Die zijn organisatorisch veel sterker en hebben een beter overzicht." Daar is ze na al die jaren wel achtergekomen. Het is, volgens haar, ook helemaal niet erg dat die verschillen er zijn. "Zo worden de technische functies bij ons meestal uitgevoerd door een man en daar is niets mis mee."
Macht en invloed
Zelf is Doreen er nooit op uit geweest om uiteindelijk festivaldirecteur te worden. Het was niet een doelstelling op zich. "Als je staat voor wat je doet en goed bent in je werk dan komt het vanzelf op je pad", is haar ervaring. Ze heeft zich nooit een mannelijke manier van werken moeten aanmeten om daar te komen waar ze nu is.
Ook aan het beroemde glazen plafond heeft ze nog nooit haar hoofd gestoten. "Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik over dat soort zaken niet nadenk. Al moet ik wel beamen dat vrouwen vaker de neiging hebben beren op de weg te zien en daarom ruim van tevoren al denken dat iets vast niet zal lukken." Ze stelt zelf dat haar karakter daar niet naar is. Ze kijkt niet op die manier vooruit. "Ik hou me bezig met wat ik nu leuk vind en stop daar al mijn energie in. Ik kijk niet alvast naar de volgende stap."
Ze is ook nooit bewust bezig geweest met het verwerven van macht en invloed. "Je krijgt macht en invloed door kundig te zijn en een netwerk te onderhouden." Vooral dat laatste, het onderhouden van een netwerk, wordt nogal eens onderschat. Het is niet alleen belangrijk aanwezig te zijn bij borrels, maar vooral ook om op verschillende niveaus aanwezig te zijn. "Dat is om twee redenen heel belangrijk. Ten eerste verbreedt het je blikveld en ten tweede is het gewoon heel nuttig om op verschillende manieren contacten te houden met filmmakers, politici en financiers."
Ambitie
Ze is ambitieus, maar niet ten koste van alles. "Ik doe werk dat ik graag doe en werk waar ik wat in kan betekenen. Ik wil niet in een gespreid bedje stappen. Ik wil graag een organisatie een stap verder helpen. Dat betekent dus ook dat ik moet opstappen als ik niet meer wordt uitgedaagd."
De afgelopen jaren is ze er veel handiger in geworden om de media te bespelen. En ze heeft er ook plezier in gekregen. En dat heeft in ieder geval zijn vruchten afgeworpen. De naamsbekendheid van het festival is daardoor flink toegenomen. In eerste instantie dacht ze vaak: ‘moet dat nou?’ als ze weer werd gevraagd voor een interview. Maar ze heeft gemerkt dat je juist via de media je informatie goed kan overbrengen. Ze heeft wel gemerkt dat mannen en vrouwen verschillen in de manier waarop ze hun zaak in de media voor het voetlicht brengen. Mannen zijn eerder geneigd om zichzelf centraler te stellen en daarna pas de zaak waar het om gaat.
Voorbeeldfunctie
Ze merkt wel dat ze inderdaad een voorbeeldfunctie vervult voor andere vrouwen op haar vakgebied. "Ik denk wel dat ik inderdaad een voorbeeld ben. Een jonge directeur die werk en privé leven goed weet te combineren. Al moet ik toegeven dat ik niet echt obstakels ben tegengekomen op weg naar het directeurschap." Typisch genoeg is zij zelf op de plek gekomen waar ze nu is dankzij het voornamelijk uit mannen bestaande festivalbestuur. Op de vraag welke vrouw haar heeft geïnspireerd, geeft ze aan dat er verschillende mensen zijn die haar inspireren, zowel mannen als vrouwen. "Het zijn altijd personen die geëngageerd met hun vak bezig zijn. Bijvoorbeeld een vrouw als Jeltje van Nieuwenhoven die ook zitting heeft gehad in het festivalbestuur."
Ook ziet het filmfestival er met een vrouwelijke directeur toch wel iets anders uit, aldus Doreen. "Ik heb de neiging - en dat is wel een vrouwenneiging - om overal in de organisatie zelf de vinger aan de pols te houden. Daar moet je voor oppassen. De oplossing die ik daarvoor heb gevonden is het om mij heen verzamelen van hele goede mensen."
Doreen kwam als vrijwilliger terecht bij het festival en dat heeft zijn voor- en nadelen gehad. Ze loopt er al jaren rond, kent de hele omgeving en op ieder niveau weet ze wat er speelt. Dus ze heeft moeten leren afstand te nemen. Ook al ziet ze al van verre dat iets fout zal gaan, het is belangrijk dat mensen het zelf doen. Het zelf ondervinden. Daar is ze zich bewust van geworden. "Ik zie het nu maar als een voordeel. Zijn er echt problemen dan kan ik, vanwege mijn jarenlange ervaring, die oplossen."
Dromen
Haar belangrijkste les en tevens een les voor andere vrouwen is dan ook dat je vooral met ontzettend veel plezier en liefde je werk moet doen. "Als je houdt van het werk dat je doet dan gaat het al veel gemakkelijker." En zij geniet nog iedere dag van het feit dat ze van haar liefde voor de film haar werk heeft kunnen maken. "Ik ging toen ik op de middelbare school zat al vaak naar de film. Vanaf het moment dat ik bij het Internationaal Filmfestival Rotterdam en het Nederlands Film Festival ging werken zag ik natuurlijk steeds meer film. Filmkijken is magie, je duikt even helemaal in een andere wereld. Mijn dochter van zes houdt nu al van film. We nemen haar sinds haar derde mee naar de bioscoop en nu ze zes is neem ik haar als het kan ook mee naar premières van nieuwe kinderfilms."
Doreen hoopt vooral dat er in Nederland een goede continuïteit komt in het produceren van films, dat de industrie sterker wordt en de budgetten helderder. Want het Nederlandse beleid dat iedere paar jaar omgegooid wordt, zorgt ervoor dat er geen continuïteit is met name op het gebied van de artistieke film. "Daardoor ontstaat er ook een breder aanbod van genres. Er moet veel nadrukkelijker aandacht zijn voor het ontdekken en ontwikkelen van nieuw talent en het koesteren van bestaand talent in alle genres. Dat gebeurt nog veel te weinig."
